Summertime…. and the living is easy :)

Na 10 dagen vakantie is alles eindelijk weer open en zijn de scholen, universiteiten enz. enz. weer begonnen. Of dat allemaal wel zo leuk is, daar verschillen de meningen erg over. Voor mij was 7 uur gisterochtend in ieder geval erg vroeg, en dat werd dus dan ook maar half 8. Half 8, snel in de douche – dacht ik- maar nee. Het warme water staakte weer eens en was niet lauw, maar ijskoud. Nou is dat in principe niet zo erg, maar het gebeurt altijd op de meest onhandige tijden.
Het lijkt Roemenië wel…. Vorige week vrijdag hadden we bericht gekregen dat er wateronderhoud zou zijn, dus wij allemaal emmers, kommen, meetbekers, flessen en noem maar op vullen om toch fatsoenlijk de dag door te kunnen komen en toen het eindelijk zo ver was ging de stroom uit en bleef het water komen Ik denk dat ze nu dus bezig zijn met het water.
Daar kun je verder niets aan doen en de onderhoudsmensen hebben ook werk nodig.
Al blijft het een hele interessante vraag voor mij: Hoe kun je in vredesnaam koud water hebben in de woestijn? Zou het niet veel logischer zijn om veel te warm water te hebben en niet ijskoud spul?

Het weer is in wel ontzettend warm en leuk: Net een versgeperste sinaasappelsap( מיץ תפוזים) in de stad gedronken, nu even buiten studeren en straks weer naar college. En ik moet vooral niet vergeten om nieuwe papiervouwkunsten te google-en, papierhoedjes vouwen tijdens een extreem saaie les wordt wat…saai
… Living the good life!

מיץ תפוזים!

Hikers en vrijwilligers….. deel 2

Het zonnetje lacht, 34 graad, de lucht is blauw, blog – kom maar gauw!

Zoals ik vorige keer al vertelde is vrijwilligen erg belangrijk in Israël. Zo belangrijk dat het ondertussen min of meer een soort plicht geworden is. Ik denk dat ik dit wel een beetje verklaren kan door te zeggen dat alles in dit land enorm politiek is. Vroeger, in de goede oude tijden, voor de oprichting van de staat en ook vlak daarna was Israël een landbouwstaat. Iedereen deed alles min of meer samen, iedereen deed van alles – vrijwilligen en werken was de norm.

Hiken is ook zo’n ding. “Hiken connects you to the land” zeggen ze allemaal en dat geloof ik best en ik weet wel zeker dat dat ook zo’n politiek iets is. Hiken werd en word enorm gestimuleerd in jeugdorganisaties: mensen die hiken, die het land niet alleen door werken verkennen maar ook door er mee tijd te doorbrengen hebben een ontzettend sterke band met het land, letterlijk en figuurlijk.
Hiken wordt dus ontzettend gestimuleerd en gerespecteerd. Zo hebben wij met de hele groep al wat dagen en nachten in de woestijn door gebracht, hebben de natuur en Israël op een hele andere wijze kennen geleerd: kilo’s bagage, ijskoude nachten, stikhete dagen, zand, zand, zand, bergen, heel veel lopen en toch ontzettend mooi…. klinkt wel stoer he

Als je respect wilt in Israël dan moet je gaan hiken. Een paar weekenden geleden, waren 3 vriendinnen en ik onderweg. We hadden besloten om een gedeelte van de Cross Israeli Trail te doen (= nationale trektocht die door heel Israël gaat. Heel veel Jeugd doet de hele trek, duurt ongeveer 2-3 maanden en het is mijn uiteindelijk plan om dat ook ooit te gaan doen). We zouden dus een klein stukje doen, hebben dat uiteindelijk ook gedaan maar onderweg ontdekten we dat Israël gewoon een hele hikerscultuur heeft: je krijgt van alles aangeboden, mensen helpen je overal, en bovenal … ze respecteren je Fijn gevoel hoor

En als hiken en vrijwilligen je niet verder helpen in dit land, dan is het altijd nog handig om blond te zijn. Maar daar een andere keer meer over…
Trusten, en een vrolijk en gezegend Pesach!

“Vrijwilligers” en “Hikers” (1)

Als je wilt dat de Israëli’s je respecteren en mogen moet je een vrijwilliger en een “hiker” worden. Ik kan de Nederlandse vertaling voor dat woord niet vinden, wat dat over Nederlanders zegt weet ik ook niet …. Enfin… een hiker is iemand die veel trektochten maakt en zoals de Israëli’s het zeggen, een connectie met de natuur heeft.

WAARSCHUWING VOORAF: VOOR HET GEMAK HEB IK EEN EIGEN WERKWOORD GEMAAKT “VRIJWILLIGEN…” … IK MAAK WEL VAKER EIGEN WOORDEN DUS LEES DAAR MAAR OMHEEN.

Vrijwilligers…. Dat zijn die mensen die graag en vrijwillig dingen voor anderen doen en in ruil daarvoor T-shirts krijgen…
Yay… Ik heb er ook een….
Iedereen vrijwilligt (een zelfgemaakt werkwoord) hier wel voor een of ander iets. Studenten krijgen ondersteuning van de staat als ze vrijwillig bijles geven en/ of kinderen begeleiden. Een derde, na ja misschien iets minder, van de studenten loopt rond met een blindengeleidhond-in-training op campus. Die honden, schattige puppy’s, trainen en houden ze voor een jaar waarna ze zich nuttig kunnen maken voor de maatschappij.
Iets anders wat men hier graag doet is vrijwilligen met oude mensen, in de natuur of met gehandicapten… Al met al een zeer nuttige maatschappij, waarin vrijwilligerswerk eigenlijk een plicht geworden is. Zo ook wij…. Zodra we aankwamen werd ons verteld dat we de keuze hadden om te vrijwilligen, maar dat het eigenlijk min of meer verplicht was. Ze zullen wel gedacht hebben: we hebben die buitenlanders voor een semester, laten we ze heropvoeden en een beetje toonbaar en eerbaar maken…
Ik doe een keer in de week vrijwilligerswerk in een Ethiopische openbare tuin. Ethiopische vluchtelingen zijn sterk aanwezig in Israël. Ze wonen vaak ik vluchtelingkampen, maar de mensen waarmee ik werk hebben hun eigen huisje of appartement in een flat. De openbare tuin geeft ze een mogelijkheid om zelf dingen te planten maar ook om het evenwicht in de gezinnen te herstellen: vaak kijken kinderen neer op hun ouders omdat die geen Hebreeuws spreken. De tuin laat de kinderen zien dat de ouders wel degelijk iets kunnen, dat iedereen zijn waarde heeft en is tegelijkertijd goed voor het milieu. Aan de andere kant geeft de tuin de mensen een kans om zichzelf van eten te voorzien of van bloemen, wat dan ook. Iedereen heeft een eigen bed en dat beplanten ze dan raak. De tuin is een soort gemeenschapsruimte geworden. Een plek om met elkaar te praten, genieten, spelen en tegelijkertijd het stadsbeeld te veranderen door kale plekken te laten groenen. Voor geïnteresseerden is onderaan de website:
Vandaag moesten we onkruid wieden. Ik kan voelen dat ik dat al een behoorlijke tijd niet meer gedaan had maar het was ontzettend fijn om dat oude, vertrouwde werk weer te doen en om aan het einde van de dag een heerlijk voldaan gevoel te hebben. Een hele groep kinderen hielp mee en het was erg gezellig. Het is ook goed voor mijn Hebreeuws… Heb nu het Hebreeuwse woord voor High5 geleerd – erg belangrijk
Een andere vorm van vrijwilligerswerk wat ik gedaan heb, is schilderen. Ik heb vorige week geholpen om de woning van een oud echtpaar te schilderen.. Dat waren echt schattige oudjes… met 10 kinderen en wel honderd kleinkinderen ( ik overdrijf weer maar ja, er hingen zo veel foto’s ) en als beloning kreeg ik een T-shirt… Ik ben gek op dit land…

http://earthspromise.org/

En zo is het!